در پاسخ به این پرسش به چند نکته توجه فرمایید:
1- معنای و علی الارواح التی حلت بفنائک این است: و سلام بر روح هایی که در آستانه تو فرو آمد.
2- حقیقت انسان روح او و شرافتش به روح او است. در این فراز از زیارت عاشورا بیان شده که روح شهدای کربلا در آستانه رفیع سالار شهیدان فرود آمد و این عبارت کنایه از فدا شدن شهیدان کربلا در پیشگاه با عظمت سرور و سالار شهیدان است و بیانگر تسلیم بودن آن شهیدان والا مقام در برابر خواست و اراده امام و مولای خود است که عین تسلیم بودن در برابر اراده و خواست الهی است.
3- شاید از تعبیر ارواح بتوان استفاده کرد که آن شهیدان سرافراز همه وجوشان روح پاک و مطهر بود به گونه ای که گویا جسم و بدنی نداشتند و سراسر روحانیت و معنویت بودند.
3- اگر به جای ارواح در عبارت فوق ابدان و یا انفس ذکر می شد در بر دارنده نکته و پیام مذکور نبود زیرا ابدان شرافت ارواح را ندارد و نیز انفس هر چند به معنای روح هم به کار می رود ولی گاهی به معنای شخص و فرد هم به کار می رود و استعمال آن منحصر در روح نیست.
منبع: پرسمان دانشجويي
- مقصود از نور خدا در زيارت جامعه
- مي خوام يكي از عاشقان امام و معصومين(عليهم السلام) باشم، يك مسلمان واقعي. چه كنم؟
- چرا ما شيعيان به جاي اينكه مستقيما از خدا درخواست كنيم، حوائجمان را از ائمه(ع) مي خواهيم؟
- نماز براي امامزاده ها بدعت است به جز نماز حضرت ابوالفضل، آيا اين درست است؟
- عشق به خدا و اهل بيت عليهم السلام
.
نظرات
فید خبری نظرات این مطلب